20 Ιουλίου – Πώς φαντάζομαι τη λύση

Επ’ ευκαιρίας της μαύρης επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο:

Δεν πιστεύω σε μια ξαφνική έκρηξη αμοιβαίας αγάπης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Δεν περιμένω ότι μόλις βρεθεί κάποια μαγική συνταγή, οι δύο θα πέσουν ξαφνικά με δάκρυα ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, σαν σκηνή από έργο του Ντοσκογιέφσκι, όπου δύο επί χρόνια χαμένα αδέλφια ξανασυμφιλιώνονται – «Ω αδελφέ μου, θα μπορέσεις ποτέ να με συγχωρήσεις; Πώς μπόρεσα να είμαι τόσο κακός, να πάρω τη γη! Ποιος νοιάζεται για τη γη, απλώς θέλω να με αγαπάς». Δυστυχώς δεν περιμένω να γίνει κάτι τέτοιο.

Ούτε και περιμένω μήνα του μέλιτος. Εκείνο που περιμένω είναι ένας δίκαιος και έντιμος συμβιβασμός μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας. Και τα διαζύγια δεν είναι ποτέ ευχάριστα, ακόμη και όταν είναι λίγο-πολύ δίκαια. Είναι επώδυνα, πονάνε. Ειδικά μάλιστα αυτός ο συμβιβασμός που θα είναι κάτι σαν διαζύγιο που θα μας φέρει πιο κοντά και τα δύο μέρη, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα παραμείνουν οριστικά στο ίδιο διαμέρισμα. Κάτι πολύ άβολο.

Αλλά είναι καλύτερο αυτό από το να ζούμε στην κόλαση που γνωρίζουμε όλοι μας σε αυτή την αγαπημένη πατρίδα.

Μόλις ο συμβιβασμός ολοκληρωθεί, έντιμα κι ειλικρινά, πιστεύω πως πολύ γρήγορα θα υπερβούμε τις διαχωριστικές γραμμές για να πιούμε ένα φλιντζάνι καφέ μαζί…

(Τροποποίηση κειμένου του Αμός Οζ για την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διαμάχη στα δικά μας μέτρα)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s