Μοιρασμένοι, 39 χρόνια μετά

Μέρες σαν τη σημερινή, προτιμώ να θυμάμαι τα λόγια που μου ‘πε ο Γιώργος Λιασής. Ένας άνθρωπος που 15 χρονών το 1974, στο Παλαίκυθρο της Λευκωσίας, είδε εν ψυχρώ τη φρίκη του πολέμου να του στερεί τη μάνα, τρεις αδερφές, ένα ανίψι, το θείο, τη γιαγιά και τον παππού του.

Οχτώ άμαχους ξεκλήρισε ο Αττίλας τότε από την οικογένεια του Γιώργου Λιασή.

Όταν τον συνάντησα στην Αθήνα, όπου ζει κι εργάζεται κι είναι σημαίνων στέλεχος της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας και της κυπριακής παροικίας εδώ, μου ‘πε:

«Πρέπει να ζήσουμε πέρα από αυτά απο δώ και πέρα. Όλοι μαζί. Κι αυτό θα γίνει μόνο αν δεν ξεχάσουμε. Και μόνο αν ζήσουμε όλοι μαζί»…Image

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s