Η Κύπρος μπορεί και θα νικήσει!

164261_10200134489698959_1630517845_n

Είναι τα βλέφαρά μου
διάφανες αυλαίες.

Όταν τα ανοίγω βλέπω
μπρος μου ό,τι κι αν τύχει.

Όταν τα κλείνω βλέπω
μπρος μου ό,τι ποθώ.

Εξοχότατε υπουργέ Παιδείας και Πολιτισμού της κυπριακής δημοκρατίας κ.Κυριάκο Κενεβέζο,

Έντιμε κύριε Πρέσβη της Κύπρου στην Αθήνα κ. Ιωσήφ Ιωσήφ

Εκπρόσωποι των κυπριακών σωματείων στην Ελλάδα

Φίλες και φίλοι

Σας καλωσορίζω στην Συναυλία αλληλεγγύης για την Κύπρο, που διοργανώνει η Ε.Φ.Ε.Κ. Αθήνας στον όμορφο χώρο που τόσο απλόχερα μας παραχώρησε η ο Δήμος Αθηναίων. Η Συναυλία δε θα γινότανε χωρίς την βοήθεια της κυπριακής πρεσβείας και του Σπιτιού της Κύπρου στην Αθήνα. Συμπαραστάτες κι αρωγοί είναι η Ένωση Κυπρίων Ελλάδας, η Ομοσπονδία Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας και το κυπροελληνικό επιμελητήριο, ενώ χορηγός ηθικός κι έμπρακτος συνάμα η Coca Cola 3E. Τέλος, ευχαριστώ τους δεκάδες καλλιτέχνες, που αφιλοκερδώς βρίσκονται απόψε μαζί μας, για να διατρανώσουν το μήνυμα γι’ αλληλεγγύη στην Κύπρο και να δώσουν ζωή στο εγχείρημα για δημιουργία Ταμείου Στήριξης κι Αρωγής των Κύπριων Φοιτητών της Αθήνας.

Η πατρίδα μας, ένα νησί, μια κουκίδα της Ευρώπης, περνά μια βαθιά κρίση. Θα μπορούσαμε να την αγνοήσουμε.

Η Κύπρος, η μικρή πέτρα της Ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου θάλασσας, χειμάζεται από κύματα σφόδρα κι έντονα. Θα μπορούσαμε να χώσουμε το κεφάλι μας στις όμορφες αμμουδιές μας, ν’ αγνοήσουμε τα κελεύσματα των ριπών των ανέμων που μας ραπίζουν τιμωρητικά –ξέρω και γω για ποια και πόσα προπατορικά αμαρτήματα- κι ως άλλοι στρουθοκάμηλοι, να περιμένουμε –ατελέσφορα- το κόπασμά των.

Το βότσαλο που η μοίρα μας έμελλε να κατοικήσουμε, το σταυροδρόμι των ιδεών και των λαών, μεταφέρει μαντάτα άσχημα στους ανθρώπους που στέκονται απάνω του.

Μα ο λαός μας την κακουχία την έχει δεύτερη του φύση.

Πέρασε καιρούς μεγάλης στέγνιας, – σαράντα χρόνια ἀναβροχιάς- που καθ’έξην συνήθειο έγιναν.

Ρημαζόταν όλο τὸ νησὶ

πέθαινε ο κόσμος καὶ γεννιούνταν φίδια.

Μιλιούνια φίδια τ᾿ ακρωτήρια,

χοντρὰ σαν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου

καὶ φαρμακερά.

Και τότε η Αγία Ελένη, ο μύθος λέει, έφερε τις γάτες της. Έφαγαν τα φίδια, καθάριο το νησί πλέον, οι άνθρωποι ξεκίνησαν ξανά να ερωτεύονται.

Κι η Κύπρος εσυνέχισε και μετά από λίγο βόγγαγε ξανά, και τρέμαν τα βουνά, βόγγαγε και τρέμανε κι οι κάμποι.

Κι ο Διγενής επάλεψε, Ακρίτας ως ετέθη, και νίκησε τον Χάροντα στα μαρμαρένια αλώνια.

Καθάριο το νησί πλέον, οι άνθρωποι ξεκίνησαν ξανά τις μουσικές τους, να τραγουδούν και να μεθούν και να χορεύουν πάντα, χαρούμενοι ως γύριζαν απ’τ’ όμορφα χωράφια.

Κι η Κύπρος εσυνέχισε και μετά από λίγο μουλλώσαν ούλλα τα βκιολιά τζιαί ούλλα τα λαούτα, και ξέβηκε μια φωνή, της Ρήγαινας. Εκείνης που δεν της έφτανε που έδερνε τις σκλάβες. Μα ξέβηκε και μια φωνή και τουτ’ η φωνή, που ξέβικεν, εν της Αροδαφνούσας Κύπρου. Κι ο Ρήγας τη Ρήγαινα αψήφισε κι έτρεξε για ν’αρμαστεί την όμορφη την σκλάβα.

 

 

Η ιστορία της Κύπρου, λοιπόν, όσο γεμάτη από λοιμούς, φίδια, χάροντες και Ρήγαινες είναι γεμάτη, άλλο τόσο συναντάς την Αγία Ελένη με τις γάτες της, έναν Διγενή Ακρίτα κι έναν Ρήγα που θυσιάζεται για την Αροδαφνούσα Κύπρο.

Κι έμελλε σε μας να ενσαρκώσουμε τις ισχυρότερες προσωπικότητες της Ιστορίας μας. Είτε θα αποδείξουμε πως είναι θρύλοι των καιρών, παραμύθια των τρελών και γέννημα των μύθων, είτε θα γενούμε Ρηγάδες του τόπου μας, Άγιοι του νησιού μας, Διγενήδες για την Κύπρου μας, Ακρίτες των λουλουδιών και των καρπών της Κύπρου.

Κι είναι το στοίχημα ακριβό, φίλοι ένα νησί στη γύρα. Τρέχει η ρουλέτα και παίζεται ολόκληρη πατρίδα, γενιές μπροστά, γενιές της γης που ζούνε τώρα κι ιστορία που καλεί έναν λαό να μην ξεχάσει. Πως για κάθε Διγενή υπήρχε κι ένας Χάροντας, για κάθε γάτα υπήρχε κι ένα φίδι, πως για κάθε Αροδαφνούσα υπήρξε μια Ρήγαινα. Χειρότερα, όμως, υπήρξαν κι εφιάλτες. Άνθρωποι που έμελλαν να χωρίσουν την πατρίδα, και το κουφάρι τους βίβλο στο προσκεφάλι μας να έχουμε πρέπει όλοι. Είτε θα κερδίσουμε ολόκληρη πατρίδα, γενιές μπροστά, γενιές της γης που ζούνε τώρα και την ιστορία που μας καλεί να μην  ξεχάσουμε, είτε θα γίνουμε Γόργοι και Στασάνωρες, πραματευτές με εμπόριο τη γη και ψυχή μας.

Ονήσιλοι λοιπόν, αδέλφια ας γενούμε, αρχιλεβέντες βασιλιάδες και κύριοι του τόπου μας. Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος, αδέλφια, καμιά δε ψόφησε στο δέρμα μας επάνω. Το μήνυμα μας έστειλαν, βαθύ απ’την ιστορία, πως ενωμένοι, ενωμένοι, ενωμένοι, η Κύπρος θα ζήσει κι ο λαός της μαζί.


 

Η ομιλία έγινε στα πλαίσια της Συναυλίας Αλληλεγγύης για την Κύπρο, που διοργάνωσε η Ε.Φ.Ε.Κ. Αθήνας στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s