Χριστόφιας: Προεδρεύοντας της ΕΕ, αγνοώντας τις δυνατότητες αυτής

Η μικρή μας χώρα, η Κύπρος, ανέλαβε την προεδρία του μεγαλύτερου γεωπολιτικού οικονομικού συμπλέγματος του κόσμου. Ακόμα κι αν ο ρόλος είναι στείρα διαδικαστικός, η φιλοξενία εκατοντάδων Ευρωπαίων αξιωματούχων προσφέρεται απλόχερα για ισχυρό lobbying με ένα τρόπο που οι -ανύπαρκτες σε πολλές χώρες της ΕΕ- πρεσβείες σου, αδυνατούν.

Οι προσδοκίες, βέβαια, για ισχυρή αξιοποίηση του ρόλου μας ως κράτους-μέλους με προνομιακό καθεστώς στην Ένωση για το επόμενο εξάμηνο, δε μπορούν να είναι υψηλές. Διότι, αυτό υποστηρίζουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Χριστόφια την περασμένη πενταετία. Σε μια Ευρώπη, της οποίας το κεκτημένο ορίζει σαφώς πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα εν δυνάμει κράτος-μελος ,όπως η Τουρκία, ο Δημήτρης Χριστόφιας προχώρησε σε εκ προοιμίου εκποίηση του φυσικού πλούτου της χώρας, σε μια νεφελώδη αναφορά για  «τα οφέλη που θα προκύψουν και για τις δύο κοινότητες από την πιθανή εξεύρεση υδρογονανθράκων, είτε με λύση του Κυπριακού είτε χωρίς», απεμπλέκοντας την Τουρκίας από τις ευθύνες της στην καταπάτηση του υποθαλάσσιου πλούτου της κυπριακής δημοκρατίας και συνδέοντας αυτές με την επίλυση του κυπριακού.

Η Τουρκία, εάν θέλει να είναι σοβαρή ως μελλοντική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να εφαρμόζει πλήρως το γράμμα και το νόμο του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Αυτό, ορίζει πως το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί πρωτογενές δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και άρα υιοθετείται από κάθε κράτος-μέλος. Τέτοια εξέλιξη, θα εξασφάλιζε στο διηνεκές τα κυριαρχικά δικαιώματα της κυπριακής δημοκρατίας στον υποθαλάσσιο ορυκτό της πλούτο, καθώς το δίκαιο της θάλασσας ορίζει πως κάθε νησί έχει δικαίωμα οικονομικού πλούτου στην υφαλοκρηπίδα που το περιβάλλει στο ήμισυ της απόστασης με τις γειτονικές του χώρες. Σημειωτέον, πως η Τουρκία είναι ένα από τα ελάχιστα κράτη στον κόσμο που δεν έχει προσυπογράψει τη σχετική συμφωνία, καθώς κάτι τέτοιο θα στερούσε τις διεκδικήσεις της στο κυπριακό και στο Αιγαίο πέλαγος.

Η μη αξιοποίηση της προοπτικής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Τουρκίας, είναι πρόδηλη στηνΈκθεσης του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν για την UNFICYP, η οποία παρεδόθη στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 1 Ιουλίου.
Συγκεκριμένα αναφέρει (δες ΕΔΩ):

«Οι εντάσεις που σχετίζονται με την εξερεύνηση των για φυσικούς πόρων εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου. Τον Φεβρουάριο, μετά την επιβεβαίωση σημαντικών αποθεμάτων φυσικού αερίου στα ανοικτά της νότιας ακτής του νησιού, η Κύπρος προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για την υπεράκτια εξερεύνηση υδρογονανθράκων, στον οποίο ένας αριθμός διεθνών εταιρειών έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Σε απάντηση, το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε δύο ανακοινώσεις, θεωρώντας πως τέτοιες ενέργειες προδικάζουν τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας και υποστηρίζοντας ότι ορισμένες από τις περιοχές οι οποίες εξερευνούνται επικαλύπτονται με τη δική της υφαλοκρηπίδα. Για το θέμα έχει επίσης δημοσίως διαμαρτυρηθεί και η τουρκοκυπριακή πλευρά».

Τις υποχρεώσεις της Τουρκίας, βέβαια, για προσυπογραφή του Δικαίου της Θάλασσας, επισήμανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 26/06/12 μετά από ερώτηση της ευρωβουλευτού του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ Ελένης Θεοχάρους (δες ερώτηση ΕΔΩ και απάντηση ΕΔΩ) απάντησε πως το ζήτημα για τον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Τουρκίας είναι διμερές επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Εάν η ερώτηση της ευρωβουλευτού του ΕΛΚ ερεθίζει τα αριστερά εθνομηδενιστικά ελατήρια της μειοψηφούσας κυβερνητικής χορωδίας, καθώς προέρχεται από μη αριστερό πολιτικό, παραθέτω και την ερώτηση του Έλληνα ευρωβουλευτή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, στις 02/06/2005 και στις 20/02/2007, Δημήτρη Παπαδημούλη, προς την Ευρωπαική Επιτροπή (δες ΕΔΩ). Συγκεκριμένα, η Ευρωπαική Επιτροπή απάντησε πως το η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας είναι δεσμευτική προυπόθεση ένταξης νέων μελών στην Ένωση, όπως ορίζει το Άρθρο 6 του αντίστοιχου κανονισμού για ένταξη. Ανάλογη ερώτηση έχει θέσει και ο ευρωβουλευτής ΔΗΣΥ-ΕΛΚ Ιωάννης Κασουλίδης (05/03/2009) καθώς και ο ευρωβουλευτής ΝΔ-ΕΛΚ Γιώργος Κουμουτσάκος.

Στο κεφάλαιο των παρατηρήσεων, η έκθεση του Γενικού Γραμματέα αναφέρει για το ίδιο θέμα:

“Οι εν εξελίξει εντάσεις και ρητορικές εξάρσεις γύρω από την Κύπρο, που σχετίζονται με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων είναι ανησυχητικές. Στο πλαίσιο αυτό, καλώ όλα τα μέρη να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγουν την αύξηση των εντάσεων, οι οποίες μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην κατάσταση της ασφάλειας, επί της νήσου και γύρω από αυτή, συμπεριλαμβανομένης της νεκρής ζώνης. Αντιθέτως, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οποιοσδήποτε νέο-ανακαλυφθείς πλούτος από τους φυσικούς πόρους, ο οποίος ανήκει σε όλους τους Κυπρίους, θα ωφελήσει και τις δύο κοινότητες. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα ακόμη ισχυρό κίνητρο για να βρεθεί μια βιώσιμη λύση στο κυπριακό πρόβλημα και ελπίζω ότι μπορεί να οδηγήσει σε μια βαθύτερη συνεργασία προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων μερών στην περιοχή».


Απο αριστερα μέχρι δεξια, οι Κυπριοι και Ελλαδιτες ευρωβουλευτες κανουν πολυ πιο σοβαρη δουλεια για την κυπριακη εξωτερικη πολιτικη απ’ο,τι η ιδια η κυβερνηση Χριστοφια. Με δικες τους ερωτησεις στην Ευρωπαϊκη Επιτροπη, Παπαδημουλης-Θεοχαρους-Κασουλιδης-Κουμουτσακος διασαφηνισαν το πλαισιο εκμεταλλευσης φυσικου πλουτου στα χωρικα υδατα της Κυπρου.

Η εξίσωση της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων από την κυπριακή δημοκρατία με την καταλήστευση του φυσικού πλούτου της χώρας από την Τουρκία από τον ΓΓ του ΟΗΕ, είναι το περίτρανο παράδειγμα της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής Χριστόφια, όσον αφορά τόσο το κυπριακό, όσο και την ατυχή σύνδεση αυτού με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που πιθανόν θα ανακύψουν στο μέλλον, αγνοώντας -εσκεμμένα;- το κυρίαρχο δικαίωμα εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας.

Δε θα μπορούσαμε να περιμένουμε περισσότερα, από μια χώρα που έχει πρεσβείες σε λιγότερα από τα 20 από 27 κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης. Η διαδικαστική επιτυχία της κυπριακής προεδρίας της ΕΕ μπορεί να είναι κάτι ουσιαστικά εφικτό, αλλά η άγνοια της δυναμικής που η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει στα κράτη μέλη της για άσκηση εξωτερικής πολιτικής, αφήνει λίγα περιθώρια αισιοδοξίας για αξιοποίησης του ενισχυμένου ρόλου της κυπριακής δημοκρατίας για το επόμενο εξάμηνο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s