Γιατί τα αθλητικά σωματεία ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να παίζουν με Κύπριους ποδοσφαιριστές

Εντάξει, όλοι πιστεύω το καταλαβαίνουμε. Ασίστ όπως αυτή που έδωσε ο Λαβόρδε στον Ρονκάτο, ίσως να μη μπορούν να την πετύχουν Κύπριοι ποδοσφαιριστές.

Οι κοινοτικοί και ξένοι ποδοσφαιριστές ομορφαίνουν το πρωτάθλημά μας, το κάνουν πιο ανταγωνιστικό, ενισχύουν τις επιδόσεις μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, είναι το αλατοπίπερο κάθε αγωνιστικής.

Από τη στιγμή όμως που το κράτος χορηγεί τα ποδοσφαιρικά σωματεία, και μάλιστα με παχυλά ποσά, τα σωματεία πρέπει να δίνουν πίσω στην κοινωνία. Και όταν γράφω για ανταπόδοση της χορηγίας, σαφώς δεν εννοώ με το ποδοσφαιρικό θέαμα που αφορά ΜΕΡΟΣ του Κύπριου φορολογούμενου.

Μοναδική ανταπόδοση της κρατικής χορηγίας προς τα ποδοσφαιρικά σωματεία θα ήταν η προώθηση του αθλητισμού ως τρόπου ζωής, το οποίο θα βοηθούσε τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Κυπρίων μέσω της περισσότερης άθλησης, της καλύτερης διατροφής, της υγιούς κοινωνικοποίησης. Αυτό γίνεται με την ανάπτυξη των Ακαδημιών. Τότε, το πρόβλημα ποιο είναι, από τη στιγμή, που οι ακαδημίες όντως υπάρχουν;

Οι ακαδημίες, με την απουσία γηγενών ποδοσφαιριστών από την Α’ (και Β’ -τα τελευταία χρόνια-) κατηγορία, φαίνεται πως λειτουργούν πλασματικά, απλά για να δικαιολογούνται οι χορηγίες. Η επιβολή κανονισμού για τακτική χρησιμοποίηση νέων ποδοσφαιριστών οι οποίοι προέρχονται από τις ακαδημίες -όπως ισχύει και στην Αγγλία- αποτελεί τη μόνη οδό.

Παραθέτω την οικονομική χορηγία που λαμβάνουν οι κυπριακές ομάδες, για να αποδείξω πως τα ποσά είναι όντως σημαντικά, και το πρόβλημα είναι όντως υπαρκτό.

Μόνο λοιπόν για το 2010, τα ποδοσφαιρικά σωματεία κόστισαν στο κράτος 9,5εκ.

Βεβαίως, κάθε χρόνο, από το 2001, δίνεται ΕΙΔΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ.

Απ’ ό,τι φαίνεται, τα ποδοσφαιρικά σωματεία δεν καταλαβαίνουν από κρίση, όσο είναι κρατικοδίαιτα. Τα ακριβά συμβόλαια του κάθε παίκτη πληρώνονται ΚΑΙ από το κράτος, άλλωστε.

Και κάπου εκεί, το 2003, ήρθε το όνειρο του Βραζιλιάνου παίκτη, του παίκτη που κάποτε αγωνιζόταν στο ελληνικό/αγγλικό/ισπανικό πρωτάθλημα. Οπότε το κράτος συνέχισε τις επιπλέον χρηματοδοτήσεις.

Βεβαίως, προϋποθέσεις δεν τέθηκαν ή τηρήθηκαν ποτέ.

Και αν αυτά φαίνονται θεμιτά, σε κάποιο βαθμό, αν θέλουμε να κάνουμε αθλητισμό, τι να πούμε για τα χρέη σωματείων;

Δηλαδή, τα σωματεία χορηγούνται συνεχώς από το κράτος, ενώ δεν πληρώνουν ούτε τις υποχρεώσεις τους σε Φ.Π.Α, Τ.Κ.Α κλπ. Προφανής, είναι επίσης, η χρησιμοποίηση σωματείων από διάφορους καλοθελητές επιχειρηματίες/αεριτζήδες, φορτώνοντας τα δικά τους χρέη στην ομάδα, οπότε δε θα χρειαστεί ποτέ να τα πληρώσουν. Ο κρατισμός και η εκμετάλλευση του φορολογούμενου και του οπαδού/φιλάθλου στο μεγαλείο τους.

Έφτασε λοιπόν, η εποχή που τα σωματεία έγιναν πιο ισχυρά από την ίδια την πολιτεία. Γιατί, ποιος πολιτικός, θα υποβίβαζε ομάδα από την Α’ κατηγορία για χρέη;

Ας ξεκινήσουν λοιπόν, τα σωματεία, με την ελάχιστη υποχρέωση χρησιμοποίησης γηγενών ποδοσφαιριστών.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s