Το Πολυτεχνείο, η τουρκική εισβολή και το κατοχικό ψευδοκράτος



Επειδή λίγη ιστορία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν και αποτελεί προυπόθεση πριν κάποιος θεωρήσει εαυτόν πατριώτη επειδή παρευρέθηκε και φωνάσκησε σε κάποια πορεία, θα παραθέσω κάποια ιστορικά γεγονότα, που έχουν να κάνουν με τις πορείες που οργανώνονται αυτές τις μέρες σε όλη την Ελλάδα, την επέτειο του Πολυτεχνείου, και την καταδίκη της μονομερούς ανακήρυξης του ψευδοκράτους στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο:

29 Ιουλίου 1973: Ο πραξικοπηματίας αρχηγός του κράτους, αξιωματικός Γεώργιος Παπαδόπουλος, σε μια πράξη ύστατης σύνδεσης της χούντας των Συνταγματαρχών με τον πολιτικό κόσμο, διεξάγει δημοψήφισμα, όπου το πολίτευμα γίνεται προεδρικό, καθαιρείται ο βασιλιάς και αναλαμβάνει ξανά ο ίδιος ,αιρετός πλέον, την αρχηγία του κράτους. Μόνο ο Σπύρος Μαρκεζίνης, από τα πολιτικά πρόσωπα συμμετέχει στην εκτέλεση του νέου συντάγματος. Π. Κανελλόπουλος και Γ.Μαύρος αρνούνται την εγκυρότητά του νέου συντάγματος.

13 Νοεμβρίου 1973: Γίνεται η δίκη 17 φοιτητών που συνελήφθησαν στο μνημόσυνο του Γ.Παπανδρέου, μετά από συμπλοκές με την αστυνομία. Μεγαλειώδη συλλαλητήρια στην Αθήνα ενώ στις 15 Νοεμβρίου καταλαμβάνονται και πολλά κτίρια και στη Θεσσαλονίκη.

16 Νοεμβρίου 1973: Στο χώρο του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου γίνεται και η μετάδοση του ραδιοφωνικού ριζοσπαστικού αντικαθεστωτικού ραδιοφωνικού σταθμού των φοιτητών στους 1050 χιλιόκυκλους, τα επεισόδια είναι πιο σημαντικά από ποτέ. Πρώτοι τραυματίες και νεκροί. Χιλιάδες κόσμου κατακλύζουν την Αθήνα προς συμπαράσταση στο φοιτητικό κίνημα. Οι καθηγητές αρνούνται την άρση του ασύλου.

17 Νοεμβρίου 1973: Τα ξημερώματα της 17ης, ο στρατός με άρμα μάχης, ρίχνει την πύλη του Πολυτεχνείου, ενώ συλλαμβάνονται πολλοί από τους έγκλειστους. Οι νεκροί αυξάνονται. Το μεσημέρι, ο Παπαδόπουλος επαναφέρει το στρατιωτικό νόμο, πιο αυταρχικό από ποτέ. Είναι η αρχή του τέλους για τον Παπαδόπουλο, και το ξεκίνημα του δικτάτορα , ταξιάρχου της στρατιωτικής αστυνομίας Δ.Ιωαννίδη, που σηματοδοτεί τον τελευταίο – και πιο καταστροφικό- χρόνο της χούντας.

25 Νοεμβρίου 1973: Ο Δ.Ιωαννίδης με την ομάδα του, συλλαμβάνουν τον Παπαδόπουλο και τον περιορίζουν κατ’ οίκον. Η προεδρία πλέον αναλαμβάνεται από τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη και η πρωθυπουργία από τον Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο. Τους επόμενους μήνες ο Φαίδωνας Γκιζίκης αντικαθιστά όλους τους Ελλαδίτες αξιωματικούς της κυπριακής εθνικής φρουράς και οργανώνει το εκκλησιαστικό πραξικόπημα των τριών μητροπολιτών της Κύπρου, ενάντια στο Μακάριο. Ο Μακάριος απαιτεί την αποχώρηση του μεγαλύτερου μέρους των Ελλήνων αξιωματικών από την Κύπρο, και οι σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ελλάδος κλιμακώνονται.

27 Ιανουαρίου 1974: Ο Γεώργιος Γρίβας, αρχηγός της ΕΟΚΑ, της οργάνωσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου το 1955-59, που ανασυστάθηκε, με πολύ λιγότερα μέλη, ως ΕΟΚΑ Β με σκοπό την τελική ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, πεθαίνει στη Λεμεσό. Ο δρόμος είναι ορθάνοιχτος για την προδοσία, αφού δεν υπάρχει πλέον καμιά επικοινωνία του Μακαρίου με την ΕΟΚΑ Β, και το ελλαδικό σχέδιο «Ερμής» για πραξικόπημα στην Κύπρο, με τις υπόγειες ευλογίες του Αμερικανού υπουργού εξωτερικών Χένρι Κίσσινγκερ, είναι σε πλήρη εφαρμογή. Ο Μακάριος κάνει το λάθος να μην πιστεύει πως η ελληνική κάλπικη ηγεσία θα προχωρήσει σε πραξικόπημα στην Κύπρο.

2 Ιουλίου 1974: Ο Μακάριος, πρόεδρος της κυπριακής δημοκρατίας, κατηγορεί ανοικτά με επιστολή του προς τον στρατηγό Γκιζίκη την ελληνική κυβέρνηση για την υπόσκαψη του ιδίου μέσω της παροχής βοήθειας στην ΕΟΚΑ Β από την Εθνική Φρουρά.

15 Ιουλίου 1974: Η χούντα της Αθήνας οργανώνει, και η ΕΟΚΑ Β εκτελεί το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Ο Μακάριος διαφεύγει και καταφεύγει μέσω της Μάλτας στις ΗΠΑ. Η πραξικοπηματική κυβέρνηση που αναλαμβάνει με πρόεδρο τον Νίκο Σαμψών, δεν ανακηρύττει την ένωση με την Ελλάδα, αλλά αναμένει να μπει σε συνομιλίες με την Τουρκία και τον ΟΗΕ. Η δοτή προεδρία του Σαμψών θα διαρκέσει μόνο 8 μέρες. Η Κύπρος μένει αφύλακτη από πιθανή επέμβαση της Τουρκίας, καθώς στο πραξικόπημα λαμβάνει μέρος η 23η επιλαρχία αρμάτων, ενώ οι πραξικοπηματίες στρατιωτικοί (Κομπόκης, Γεωργίτσης και άλλοι) παροπλίζουν για αρκετές μέρες το μοναδικό μηχανοκίνητο τάγμα του νησιού, με το σκεπτικό της -τελικά προδοτικής- «αυτοσυγκράτησης».

20 Ιουλίου 1974: Η Τουρκία, με αφορμή το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου εξασκεί εγγυητικά δικαιώματα μονομερούς επέμβασης στο νησί. Η συνθήκη εγγυήσεως δικαιοδοτεί την Τουρκία να αποκαταστήσει την έννομη τάξη στην Κύπρο. Κάτι που δεν έκανε. Η χούντα του Ιωαννίδη, αποδιοργανωμένη, ανόητη, άναρχη, στενόμυαλη και προδοτική συνεισφέρει τα μέγιστα. Με εντολή του προδότη στρατηγού Μπονάνου, δε λαμβάνουν μέρος τα πιο σύγχρονα υποβρύχια που κατείχε η Ελλάδα. Συμφωνείται εκεχειρία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η χούντα των συνταγματαρχών πέφτει οριστικά και επανέρχεται ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου σε κοινή εθνική κυβέρνηση με πολιτικούς από όλους τους χώρους. Η 2η φάση της τουρκικής εισβολής, τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, σφραγίζει τη μέχρι σήμερα διχοτόμηση του νησιού. Κατέλαβε σε 2 φάσεις, το 37% του νησιού, εκτόπισε 200,000 κατοίκους σκοτώνοντας γύρω στους 6000 και μέχρι σήμερα γύρω στους 1400 αγνοούμενους.  Η νεοσύστατη κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Καραμανλή αποχωρεί από το ΝΑΤΟ διαμαρτυρόμενη, ενώ έπειτα κάνει προσπάθειες επανένταξης, ακυρώνοντας την πρώτη πράξη της. Άπειρη και ανίκανη, δε μπορεί να πράξει τίποτα στη 2η φάση της εισβολής.

15 Νοεμβρίου 1983: Ο Ραούφ Ντεκτάς, κατοχικός ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, ανακηρύττει μονομερώς την «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου», προσπαθώντας να νομιμοποιήσει τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής. Ο ΟΗΕ με τα ψηφίσματα 541,550 του Συμβουλίου Ασφαλείας αναγνωρίζει την κυπριακή δημοκρατία ως το μόνο νόμιμο καθεστώς στο νησί και συνεχίζει τις υπηρεσίες του για εύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο κυπριακό ζήτημα.

Η πιο πάνω ανάρτηση αφιερώνεται σε όλους αυτούς που θεωρούν πως τα συνθήματα είναι όλη η ιστορία που πρέπει να ξέρουν και σε όσους νομίζουν πως (μόνο) το Πολυτεχνείο έριξε τη Χούντα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ (από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Παπαρρηγόπουλου)

Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Μακαρέζος, Ρουφογάλης, Παττακός, Λαδάς σε περιοδικό της εποχής

Σπύρος Μαρκεζίνης, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σε αναμνηστική φωτογραφία του υπουργικού «συμβουλίου» της δικτατορικής κυβέρνησης του 1973

Αλέξανδρος Παναγούλης. Ιδρυτής της Εθνικής Αντίστασης και μετέπειτα βουλευτής της Ένωσης Κέντρου.  Διέπραξε απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου

Ο Καραμανλής επιστρέφει στην Ελλάδα, στις 24/7 για να αποκαταστήσει τη δημοκρατία και να αντιμετωπίσει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Στο 2ο απέτυχε.

 

 

 

Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ – Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)

Νίκος Σαμψών. Δοτός πρόεδρος της Κύπρου για 8 μέρες

 

 

 

Γυναίκα αγνοούμενου, Σεπτέμβριος 1974 Οδόφραγμα Λήδρας – Λευκωσία

 

 

Χιλιάδες φοιτητών, στην Πανεπιστημίου, διαδηλώνουν για την αυτοδιάθεση του Κυπριακού λαού – Αθήνα, 1954

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s