Εκρηκτική η φορολατρεία των Χριστόφια – Καζαμία

Η πρώτη έκρηξη, στις 11 του περασμένου Ιουλίου, ήταν αναπάντεχη για όλους. Χειρότερος ή όχι από τους προκατόχους, ο Δημήτρης Χριστόφιας μάλλον προεδρεύει στον «αυτόματο». Μόνο έτσι εξηγούνται οι τόσες παραλείψεις, οι τόσες λάθος επιλογές του περίγυρου, η τόση άγνοια του ιδίου, του υπουργικού και των συμβούλων του.

Η έκρηξη που επίκειται είναι σίγουρα φυσικό επόμενο των σπασμωδικών μέτρων που λαμβάνει η κυβέρνηση και το δίδυμο Χριστόφια-Καζαμία για την αντιμετώπιση του οικονομικού τυφώνα που σαρώνει την κυπριακή οικονομία -και τους αντίστοιχους δείκτες- τους τελευταίους μήνες.

Η Κύπρος -ελέω Ελλάδας- βρίσκεται σε μια δίνη διεθνούς οικονομικής δυσπραγίας να δανειστεί με φυσιολογικά επιτόκια, και πιθανότατα δε φταίει. Εντούτοις, αυτοί είναι και οι όροι των αγορών. Πρέπει να είσαι αρκετά ισχυρός για τις εποχές των παχιών, και παντοδύναμος για τις εποχές των ισχνών αγελάδων. Η Ελλάδα μπορούσε να αποφύγει το να γίνει ο αποδομπιαίος τράγος της ευρωζώνης, τηρώντας σωστή δημοσιονομική πολιτική τα πρότερα χρόνια, αποφεύγοντας τις γνωστές σε όλους -πλέον- αλχημείες, που οδήγησαν -ουσιαστικά- στην εκχώρηση εθνικής εξουσίας, αναθέτοντας στην τρόικα τη δικαιοδοσία για τον προκαθορισμό του εκάστοτε προϋπολογισμού της ελλαδικής κυβέρνησης.

Η Κύπρος, με παρόμοιο τρόπο, έκρυβε για χρόνια τις δομικές αστάθειες του οικονομικού συστήματος κάτω από το χαλί της συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης. Οι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα, συνείσφεραν λιγότερα από αυτούς του ιδιωτικού στα σχέδια συνταξιοδότησης, και απολάμβαναν μεγαλύτερων συντάξεων. Ακόμα, η ΑΤΑ εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα σε μισθωτούς της κυβέρνησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα -ακόμα και αν ο ετήσιος μισθός του ανέρχεται στα 50.000. Οι οικονομικοί δείκτες είναι ευεπίφοροι της καταστροφής, όταν η οργάνωσή των δημοσιονομικών σου προμηνύει μια τέτοια.

Εδώ, επεισέρχεται ο καταλυτικός ρόλος της τρέχουσας κυβέρνησης. Αγνόησε παντελώς τις ανεξέλεγκτες δαπάνες του δημοσίου, θέτοντας ως στόχο τα μεγαλύτερα φοροεισπρακτικά έσοδα. Έτσι, ο κ.Καζαμίας και οι λοιποί σοφοί Κενσιανιστές, αγνοούν ότι περισσότεροι φόροι ΔΕΝ σημαίνουν -απαραίτητα- περισσότερα έσοδα, ειδικά όταν μια χώρα διανύει περίοδο οικονομικής κρίσης. Έτσι, προτείνουν μια σειρά από φορολογικές πολιτικές αύξησης εσόδων (αντιγράφω από τη Σημερινή της Κυριακής):

  • Έκτακτη εισφορά των δημοσίων υπαλλήλων στο κράτος, ύψους 3% επί των απολαβών τους, για τρία χρόνια ή για όσο χρειαστεί.
  • Αύξηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας από 15% σε 17%.
  • Αύξηση της φορολογίας του εισοδήματος, από 30% στο 35%, για φυσικά πρόσωπα που έχουν εισόδημα πάνω από 60.000 ευρώ.
  • Θα διπλασιασθεί το ποσόν που καταβάλλεται σήμερα και θα μειωθεί το πλαφόν των 170 χιλιάδων ευρώ στις 100 χιλιάδες
  • Αύξηση των τελών άμυνας για έσοδα από τόκους από το 10% που είναι τώρα, στο 15%.
  • Αύξηση των τελών άμυνας για μερίσματα από 15% στο 17%.
  • Φορολόγηση εταιρειών με καταβολή ετησίως τέλους 350 ευρώ.
Είναι πράγματι παράδοξο, το πώς πιστεύει η κυβέρνηση να αντλήσει τόσα πολλά επιπλέον έσοδα από μια αγορά, που για πρώτη φορά δεκαετίες μετά, είναι τόσο «στεγνή». Το δε μόνιμο των μέτρων (πλην της ημι-έκτακτης εισφοράς 3%), αποδεικνύει την πραγματική βούληση της κυβέρνησης. Δεν επιθυμεί απλά την έξοδο από την τρέχουσα κρίση όσο το δυνατόν πιο σύντομα, και την επαναφορά των χαμηλών, ευνοικών για την οικονομία και τους εργαζόμενους -στο τέλος της ημέρας- φορολογικούς κανονισμούς. Αντιθέτως, προτίθεται στη συνέχιση της αύξησης των δαπανών, έχοντας ως ανταποδοτικό άλλοθι την αύξηση των φορολογικών εσόδων.
Και μια και μιλάμε και για διακυβέρνηση Χριστόφια, υπομειδιούμε σκεπτόμενοι το προεκλογικό του motto, «δίκαιη κοινωνία». Η μόνη μόνιμη μείωση μισθών που εισηγείται είναι στους νεοεισερχόμενους υπαλλήλους 10%. Οι νεοεισερχόμενοι δεν έχουν ούτε κύκλο μεγάλο, ούτε και λόγο σε διάφορες «κεντρικές επιτροπές». Έτσι, σε αντίθεση με τους ήδη σε νευραλγικές θέσεις στο δημόσιο, δε μπορούν να αντιδράσουν μαζικά ή αποτελεσματικά. Αντιθέτως, αποδομείται σιγά σιγά, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Χριστόφια, το καθεστώς του δημοσίου υπαλλήλου -ως του μόνου μισθωτού στην Κύπρο που μπορούσε να ζήσει με ικανοποιητικούς όρους εργασίας και αμοιβής.
Η Κύπρος πρέπει να διαβεί το κατώφλι του 2012 με όσο το δυνατόν πιο καλά αποτελέσματα. Προφανώς, η κυβέρνηση, δεν έχει καταλάβει τον τυφώνα στον οποίο έχει περιέλθει. Marfin Laiki και Τράπεζα Κύπρου, κλυδωνίζονται καθημερινά σε ΧΑΚ-ΧΑΑ, έχοντας υποδιπλασιαστεί σε αξία το τελευταίο εξάμηνο, λόγω της έκθεσης σε ελλαδικά ομόλογα. Μάλλον, της (κυβέρνησης Χριστόφια της) είναι προτιμότερο να δανείζεται με τα παράλογα επιτόκια, παρά να προσπαθίσει να δημιουργήσει ένα σοκ πλεονάσματος στις αγορές για το 2011, που θα μας θέσει ξανά στη σωστή πορεία. Και για να δημιουργήσεις πλεόνασμα με τις παρούσες συνθήκες, με τις επακόλουθες θετικές αντιδράσεις από εταίρους και συμμάχους, χρειάζονται θυσίες βαθιές και παροδικές, αλλά και μόνιμες δημοσιονομικές προσαρμογές. Τίποτα από τα δύο δεν προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση Χριστόφια-Καζαμία. Αρκείται στο να συμφωνεί με τους επικεφαλής των συνδικαλιστικών ενώσεων, και γι’αυτήν έχει πετύχει τη Σολομώντειο λύση. Προφανώς, κωφεύει στις σειρήνες που προειδοποιούν τους κινδύνους από την εμπλοκή μας στον ευρωπαικό μηχανισμό στήριξης: παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε δημοσιονομικό και γεωστρατηγικό επίπεδο. Ας μη φανταστούμε λοιπόν, τις επικίνδυνες ατραπούς, που πιθανόν το κυπριακό να οδηγηθεί, σε συνέχεια της κυβερνητικής απραξίας.
Εικόνα: Η τιμή των μετοχών της Τράπεζας Κύπρου και Marfin Laiki το τελευταίο εξάμηνο. Κατακόρυφη πτώση, γύρω στο 60% και για τις δύο.
Η κυβέρνηση Χριστόφια δεν προτείνει κανένα μοντέλο ανάπτυξης, καμιά πρωτοβουλία για προσέλκυσης επενδύσεων που θα αξιοποιήσουν κατάλληλα το εργατικό δυναμικό της Κύπρου, όπως διαμορφώνεται τόσο διαφορετικά τα τελευταία χρόνια (2/3 είναι απόφοιτοι ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης). Μια καλή πρωτοβουλία, θα ήταν να μηδενίσει τους φορολογικούς συντελεστές, για νέα ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα/πανεπιστήμια, που προτίθενται να επενδύσουν και να εγκατασταθούν στο νησί.
Φευ!
Τουναντίων, αντί να προσπαθούμε για οικονομική εξυγίανση στο εσωτερικό και στήριξη από τους εταίρους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση αναζητεί εταίρους-φαντάσματα και επικριτές-πραξικοπηματίες.
Υ.Γ. Δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά επειδή ο Κίκης Καζαμίας ισχυρίζεται πως είναι, νιώθω πως και εγώ δικαιούμαι άποψης!
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s